විල්පත්තුව තුල කුඩාවිලච්චිය වැව හා නටබුන් – Kuda Vilachchiya Wewa and its Ruins inside Wilpattu

RATE THIS LOCATION :1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars (3 votes, average: 5.00 out of 5)
Loading...
The massive bisokotuwa of Kuda Vilachchiya before destruction by treasure hunters

The massive bisokotuwa of Kuda Vilachchiya before destruction by treasure hunters
photo by Badra Kamaladasa

2012 දී වාරිමාර්ග හා පුරාවිද්‍යා නිලධාරීන් පිරිසක් සමඟ “කුඩාවිලච්චිය” පුරාණ වැව් බැම්ම හරහා ගමන් කරන විට එය අතීතයට යන ගමනක් සේ ද මෙම මහා අනර්ඝ නිර්මිතය ඉදි කළ හා බලා කියා ගත් පිරිස් තවමත් ඒ අවට සෝදිසියෙන් සිටිත් දැයි මට හැඟුණේ ය.

විල්පත්තු ජාතික වනෝද්‍යානය තුල සැඟවී ඇති වැව් බැම්මේ, සොරොව්වේ හා පිටවානෙහි නටබුන් අතර සැරිසරන ඕනෑම කෙනෙකුට එම හැඟීම නිසැක ව ම දැනෙනු ඇත. සමහරු විශ්වාස කරන්නේ කුඩා විලච්චිය ඉදිකර ඇත්තේ සාලිය කුමරු විසින් බවත් අශෝකමාලා කුමරිය සමඟ විවේක කාලය ගත කිරීම සඳහා මෙය ඔහුට ප්‍රියතම ස්ථානයක් වූ බවයි.

විල්පත්තු ජාතික වනෝද්‍යානයෙහි නිරිතදිගින් පිහිටි මෙම කැඩී බිඳී බැම්ම හා අනෙකුත් නිර්මිත යථා තත්ත්වයට පත් කොට ජලාශය නැවත ජලයෙන් පිරවීම සඳහා වාරිමාර්ග දෙපාර්තමේන්තුව අවස්ථා කිහිපයක දී ශක්‍යතා පරීක්ෂණ සහ සමීක්ෂණ සිදු කර ඇත.
ජලාශය ප්‍රතිස්ථාපනය කිරීමෙන් පසුව මෙය තන්තිරිමලේ සහ විලච්චිය ප්‍රදේශයේ ගෘහ අවශ්‍යතා සපයනු ඇති අතර මහා විලච්චිය වාරි ව්‍යාපාරයේ පහල කෙළවරට වාරිමාර්ග සැපයුම වැඩි කරනු ඇත. තවත් වැදගත් සේවයක් වන්නේ වන්නේ විල්පත්තු ජාතික වනෝද්‍යානයේ වන සතුන් සඳහා අනවරත ජල ප්‍රභවයක් වීමයි.

මෝදර ගං ආරු ගංඟාවේ, තලාව ඔය යන අතු ගංගාවෙහි මහවිලච්චිය වැව පිහිටා ඇති අතර, නටබුන්ව පවතින කුඩාවිලච්චිය, මෝදර ගං ආරුවෙහි තවත් අතු ගංඟාවක් වූ ඉට්ටිකුලම ඇල හරහා ඉඳිව ඇත. මහාවිලච්චිය ජලාශය ඉදිකර ඇත්තේ වසභ රජු (ක්‍රි.ව. 67-111) විසින් බව විශ්වාස කෙරේ. එය වාරිමාර්ග දෙපාර්තමේන්තුව විසින් 1957-62 කාලය තුළ ප්‍රතිස්ථාපනය කරන ලද අතර දැන් අක්කර 3000 කට ආසන්න භූමි ප්‍රමාණයක් සඳහා ජලය සපයන අක්කර 32,500 ක ධාරිතාවයකින් යුක්ත ජලාශයකි.

කෙසේ වෙතත් කුඩාවිලච්චිය වැව් බැම්ම මහාවිලච්චිය වැව් බැම්මට වඩා දිගින් වැඩි අතර දැනට කර ඇති ජලවිද්‍යාත්මක ගණනයන් අනුව පරිමාවෙන්ද වැඩිය. මුල් කාලවලදී මිනුම් කටයුතු කළ මිනින්දෝරුවන් විසින් මෙම වැව් දෙකෙහි නම් වැරදීමකින් මාරු කර යොදන්නට ඇතැයි අනුරාධපුර වාරිමාර්ග නිලධාරීහු විශ්වාස කරති.

කිලෝමීටර 2.5 කට ආසන්න දිග බැම්ම දිගේ කඩවර 7 ක් ඇත. ජලාශය බිඳී ගොස් ඇත්තේ ඔරොත්තු නොදෙන ජල ප්‍රවාහයක් ගලා ඒම නිසා මිස, බැම්මෙහි, බිසෝකොටුවෙහි හෝ පිටවානෙහි ව්‍යුහාත්මක දෝෂයක් නිසා නොවන බව පැහැදිලි වන්නේ, බිසෝකොටුව හා පිටවාන කිසිඳු බිඳී යාමකට ලක් නොවී මෙතෙක් පැවති බැවිනි.

ශතවර්ෂ ගණනාවක් අතහැර දමා තිබුනද, අලි රංචු ගමන් කරන ප්‍රදේශයක් වුව ද බැම්මේහි උඩු ගං ඉවුරේ හොඳින් ඇසුරුම් කර ඇති රලපනාව කිසිදු හානියකට පත් නොවී එලෙස ම පැවතීම විශ්ම ජනක ය.

වැව් බැම්මෙහි ඇති තවත් විශේෂ අංගයක් වන්නේ උඩු ගං බෑවුම වඩා ස්ථායි වීම සඳහා යොදා ඇති විශේෂ බෑවුම් නිර්මාණයයි. වර්තමානයේදී මෙය berm ලෙස හැදින්වේ. අපේ ඉපැරණි වාරි ඉංජිනේරුවන් මෙය යොදා ඇති තැන් විරලය. කි මී 2.5 ක් වන රලපනාවට යොදා ඇති මනාවට කැපූ ගල් ලක්ෂ ගණනාවක කටයුතු සිදු කිරීමට සඳහා පමණක් මනා නිපුණත්වයෙන් යුත් විශාල ශ්‍රම බලකායක් සම්බන්ධ වන්නට ඇති බව නිසැකය.

බිසෝකොටු දෙක ද පුරාණ ඉංජිනේරුවන්ගේ විශිෂ්ටතම නිර්මාණ බව පැහැදිලි වන්නේ, මෙම ඝන වනාන්තරයේ පවා පැලෑටියක්වත් වැවීමට ඉඩක් නොතබා එකිනෙකට සවිකර ඇති ගල් පුවරු වලින් යුත් ව්‍යුහය දුටු විට ය. ගඩොල්වලින් සාදා ඇති සොරොව් කුළුණේ පිටත කවරය සහ ඇතුළත ගල් පුවරු 2012 දී එලෙසින්ම පැවති අතර පුරාණ වාරි තාක්ෂණයේ විශිෂ්ට බව එයින් මනාව පෙන්නුම් කෙරේ. අවාසනාවට මෙය පසුව නිධන් හොරුන්ගේ ගොදුරක් වීම නිසා එම ගල් පුවරු දැනට එලෙස ම දකින්නට නැත.

සොරොව්ව ආශ්‍රිත දැකිය හැකි තවත් විශේෂ නිර්මිතයක් වන්නේ ගල් පුවරු භාවිතයෙන් ජල වාහකයක් ලෙස සාදා ඇති සොරොව්වෙන් පිටවන ඇළ මාර්ගයයි. පුරා විද්‍යා හා වාරි විද්‍යා සමීක්ෂණ අවසන් වූ පසු මෙම නිර්මිතවල ක්‍රියාකාරිත්වය අපට පැහැදිලි වනු ඇත.

එහි පුරාණ පිටවානද අපගේ මුතුන් මිත්තන් සතුව තිබූ විශිෂ්ට ඉංජිනේරු හැකියාවන් පෙන්වන තවත් අනර්ඝ නිර්මිතයකි. සාලිය කුමරු සහ අශෝකමාලා විවේක ගත් ස්ථානය ලෙස විශ්වාස කරන බැවින් වාන අසල ඉහලින් ඉදිකර ඇති මණ්ඩපය වැනි කොටස “පතිරිප්පුව” ලෙස විලච්චිය අසල ප්‍රදේශවාසීහු හඳුන්වති. සමහරු එය රාජකීය රැස්වීම් ස්ථානයක් ලෙසද විශ්වාස කරති. වාන අසල ඇති, 16 වන ශතවර්ෂයට අයත් යැයි සැලකෙන සෙල්ලිපියක “කුසයා බුදුවේවා” යන්න සටහන් කර ඇත.

පුරාවිද්‍යා දෙපාර්තමේන්තුවේ උපදෙස් ඇතිව පුරාවිද්‍යාමක වැදගත්කම ඇති අංග ආරක්ෂා කරමින් ජලාශය ප්‍රතිස්ථාපනය කිරීම වාරිමාර්ග දෙපාර්තමේන්තුවේ ඉලක්කයයි. පුරාණ ඉංජිනේරුවන් විසින් ගොඩනඟන ලද මෙම වටිනා නිර්මාණ අනාගත පරම්පරාව වල අවධානයට ඉතිරි කිරීමත් සමගම වර්තමානයේ ජලහිඟයෙන් පීඩා විඳින මිනිසා මෙන්ම සතා සීපාවන්ට ජලය ලබා දීම සැමගේ අදිටනයි.

පුරාණ ජලාශ පරිශ්‍රයේ පැය තුනක් පමණ ගත කිරීමෙන් පසු, පුරාණ වාරිමාර්ග ඉංජිනේරුවන්ගේ සැලසුම්, නිර්මාණ සහ ඉදිකිරීම් හැකියාවන් පමණක් නොව, පුරාණ සොරොව් බටයක් තුළ වාසය කරන වලස් පවුලක් මෙන් ම නොයෙක් වන සතුන් ද මැද සමීක්ෂණ කටයුතු සිදු කරන වර්තමාන වාරිමාර්ග නිලධාරීන්ගේ වික්‍රමයන් දකිමින් මම සංචාරයට සමු දුනෙමි.

(හිටපු කලාපීය වාරිමාර්ග අධ්‍යක්ෂ ඉංජිනේරු වසන්ත පලුගස්වැව, ප්‍රාදේශීය වාරිමාර්ග ඉංජිනේරු ලසිඳු කොටවිලාරච්චි සහ අපට මඟ පෙන්වූ ඉංජිනේරු සහකාර මාරපන මහතා වෙත විශේෂ ස්තුතිය පුදකරමි.)

සටහන : ‎භද්‍රා කමලදාස මහත්මිය
හිටපු වාරිමාර්ග අධ්‍යක්ෂ ජනරාල්

separator divider

Bisokotuwa was the one single creation of the ancient irrigation engineers which helped Sri Lanka leap in to being  one of the most advanced civilization in the world 2000 years ago. This unique value – pit  flow control system which is the heart of all reservoirs which was built from 3rd century BC, helped these vast water reservoirs to survive thousands of years.

The most well preserved and the largest Bisokotuwa lies in the little known Kuda Vilachchiya Wewa inside the Wilpattu National Park. Although the reservoir had been abandoned without maintenance and disappeared beyond recognition, but the ancient embankment along with a massive Bisokotuwa has survived for almost 2000 years undisturbed and covered by the jungle inside the National Park.

The embankment of the Kuda Vilachchiya is 2.5 kms long which is longer than the embankment of Maha Viachchiya and irrigation officials in Anuradhapura believe that, early surveyors would have mixed up the names of the two Vilachchiyas which continues up to now. The embankment  of the Kuda Vilachchiya shows breaches at 7 locations

This ancient reservoir is believed to have been built by King Wasaba (67-111 AD).  Since it lies in the thick jungle of Wilpattu national park where the public has no access, those who are doing the surveys have to first obtain permission to enter the park and then travel by a tractor to a certain distance and lead the rest of the journey by foot.

The well packed rip-rap (රැලපනාව)  in the upstream slope remains undamaged, even after decades of abandonment and with the movement of elephant herds in the park. One other special design feature in the upstream slope is the berm, that provided stability to the upstream slope; this is a rare design concept used by our ancestors, specially for a high dam section. Massive skilled workforce would have been involved for the dressed rubble work used in the riprap, as each block has been precisely cut to fit the position.

The two Bisokotuwas are also masterpieces of the ancient engineers. The stone slabs used in the inner face fit each other perfectly, that there is no space for plants to grow, even in this thick jungle. The outer cover of the sluice tower, made out of bricks, and the inner stone slabs still remains intact, demonstrating the great skills of those ancient reservoir builders.

Its ancient spill is another remarkable work of art that shows the great engineering capabilities our ancestors possessed.   The villagers call the wing wall and the backfilling section as “ Paththirippuwa” since they believe it as the place where the king had his meetings.

An inscription at the spill belongs to 16th century says “Kusaya Buduwewa” (meaning- May Kusaya attain  Buddhahood). It is proposed to restore the head works by preserving ancient features with the advice of The Archeological Department. The future generation can observe the spill and sluices built by ancient engineers, without any alteration.

Another special feature in the head works is the conveyance canal from the sluice outlet, which is made as a close conduit using stone slabs. Until the surveys are over, it is difficult to explain the reason for this application.

The above survey and the visit was done around 2011 and in December 2013, it was reported that this unique Bisokuwa was vandalized in search of treasures. It was reported that the criminals had camped for over one month and removed the massive stone slabs of the Bisokotuwa using machinery. Ability to freely carry out a such a operation has pointed finger towards powerful government politicians and no proof or progress has been reported of the crime so far. Therefore the current status of these ruins are not clear.

සම්බන්ධ වෙනත් පිටු

කුඩාවිලච්චිය වැව හා පුරාවිද්‍යා ණටබුන් සිතියම


ගූගල් සිතියම් පහලින් - Please click on the button below to load the Dynamic Google Map -
.


ඉහල සිතියමේ මෙම ස්ථානය පමණක් නොව කිලෝමීටර 20ක් ඇතුලත තවත් වැදගත් ස්ථාන ලකුණු වී ඇත. මේ ස්ථාන බැලීමට සිතියම කුඩා කර බලන්න. වැඩි විස්තර සඳහා අවශ්‍ය ස්ථානය මතට මුසිකය ගෙනයන්න. එසේ නැතිනම් click කරන්න.

ගූගල් සිතියම වෙනත් ස්ථාන වලට චලනය කර ගෙනයාමෙන් එම ප්‍රදේශයේ වැදගත් ස්ථාන බලාගත හැක.


කුඩාවිලච්චිය වැව හා පුරාවිද්‍යා ණටබුන් රියදුරු දිශාවන්

 කොළඹ සිට විල්පත්තු ජාතික උද්‍යානයේ පිවිසුම් දොරටුව දක්වා

අනුරාධපුර සිට විල්පත්තු ජාතික උද්‍යානයේ පිවිසුම් දොරටුව දක්වා

හරහා :මීගමුව – පුත්තලම
මුළු දුර : කිලෝමීටර් 190
ගතවන කාලය : පැය 3.30 ක්  පමණ + වනය තුලට ඇවිදීමට පැය 1 -2 අතර
ගත කිරිය යුතු කාලය : පැය 1 -2  පමණ
රියදුරු දිශාවන් : ගූගල් සිතියමේ බලන්න
හරහා :
මුළු දුර : කිලෝමීටර් 40
ගතවන කාලය : විනාඩි 45ක්  පමණ + වනය තුලට ඇවිදීමට පැය 1 -2 අතර
ගත කිරිය යුතු කාලය : පැය 1 -2  පමණ
රියදුරු දිශාවන් : ගූගල් සිතියමේ බලන්න

© www.amazinglanka.com